Lotte

Nog doen:
- Jurkje strijken
- Haren invlechten
- Gezichtje opmaken
- Bloemen regelen
- Koffie en cake bestellen
- Eigen zwarte schoenen ophalen bij de schoenmaker
- Speech afschrijven
- Beer erbij stoppen
- Kussen
- Huilen
- Gedag zeggen

Eenzame Dode

Misschien heb je je afgevraagd of 200 genoeg was
Of je voor dat geld iemand kunt cremeren
Niet een laatste keer vereren
Verbranden zou volstaan

Misschien dacht je aan een kamermeisje
Morgenochtend met ontbijt
Een harde gil, ogen wijd
Je hebt een bordje opgehangen

Vrouw en zoon, die zijn gebeld
Spuit voor de laatste keer getest
Niets dat je nu nog rest
Dan de zoete smaak van de controle

Nachtje stad

Ik word wakker in een bed dat niet van mij is.
Zachtjes sta ik op.
Langs mijn blote enkels kroelt een kat die ik niet ken.
Ik aai over zijn kop maar zeg niks.
Op mijn tenen loop ik naar de douche.
Mijn haren doe ik voor het eerst sinds tijden weer in een knot.
Voorzichtig draai ik de kraan open.
Na afloop droog ik mij af met een handdoek die voor mij is klaargelegd.
Ik kijk in de spiegel en glimlach.
Een knot staat eigenlijk best goed.
Langzaam loop ik terug naar de kamer met het bed.
De kat is op het kussen gaan liggen.
Ik pak mijn spullen en ga naar beneden.
Op tafel leg ik een briefje.
'Bedankt voor vannacht, tot snel.'

(Foto: Marieke Odekerken www.mariekeodekerken.nl )

Wolk

Er zijn momenten waarop ik wens dat er geen hemel is.
Momenten waarop ik hoop dat je even niet ziet wat er hier gebeurt.
Hoe moet je kijken, zien hoe ik val, als je niet kan troosten met een kus en een ijsje?
Hoe moet je zeggen dat ik een foute beslissing neem, als ik je niet kan horen?
Hoe geef je me een duwtje in de rug, zoals je deed toen je me leerde schommelen, als ik je hand niet kan voelen?
En wat moet je denken als je ziet hoe ik, met uitgelopen mascara en een rood hoofd van het fietsen door de regen, mezelf belachelijk maak op een belangrijke afspraak?
En wat moet je er van vinden, als ik mijn mond hou terwijl ik eigenlijk zou moeten protesteren?
Zou je me nog herkennen als je nu mijn kamer in zou stappen?
Het meisje dat je leerde schommelen is er niet meer.
Van alle knuffels is alleen Beer gebleven.
De laatste keer dat ik schilderde is maanden geleden.
Toch hoop ik dat je kijkt.
Dat je het ziet.
Als ik een nieuwe studie begin.
Naar Bolivia ga.
Vrienden maak.
Schrijf.
Lees.
Ik hoop dat je goed uitzicht hebt.
Ik wens alleen dat er af en toe een wolk voor de jouwe zit.

Herdenken

Als je nu dood zou gaan,
Aan ziekte,
Of aan oud.
Dan zou ik zorgen dat ik er zou staan.
Een slok water zou nemen, zou slikken, en praten over wie je was.
Ik zou een kaarsje voor je branden,
En een sieraad van je dragen.
Ik zou een foto op een plankje in mijn kamer zetten.
Ik zou vertellen: 'Dat was jij'
En af en toe, op een momentje van gebroken, zou ik tranen om je laten.
Ik zou niet naar een begraafplaats gaan.
Of een urn in mijn huis zetten.
Ik zou af en toe het sieraad omklemmen en je naam fluisteren.
Ik zou aan je kunnen denken,
Waar ik wil, wanneer ik wil, wat ik wil.

Als je nu dood zou gaan,
Omdat iemand je kwam halen,
En je zou meenemen, naar een plek, ik weet niet waar.
Dan zou ik niet weten waar ik zou moeten staan.
Ik zou vele slokken water nemen, slikken, en misschien kunnen fluisteren over wie je was.
Ik zou een kaars branden en dat stiekem voor jou doen.
Onder mijn kleding zou ik een sieraad van je dragen, als er sieraden gebleven zijn.
Als ik een foto van je zou vinden zou ik die verstoppen.
Ik zou denken: 'Dat was jij'
En als ik het dan kan, dan zou ik tranen om je laten.
Ik zou niet naar een begraafplaats kunnen gaan.
Of een urn in mijn huis kunnen zetten.
Ik zou af en toe stiekem het sieraad omklemmen en jouw naam denken.
Ik zou aan je kunnen denken,
Waar ik mag, wanneer ik mag, wat ik mag.