Het gekke is, dat ik bij jou niet iets wil doen. Ik ben al meer dan tevreden met observeren. Ik voel al een warme blijdschap als ik mag zien hoe je een pluk haar achter je oren strijkt, een mouwtje van je shirt terugvouwt. Volgens mij ben jij de eerste bij wie ik op zo'n moment niet wil dat ik degene ben die die pluk haar achter je oor stopt, puur om je even aan te kunnen raken.
Ik kijk liever naar hoe je kijkt naar de dingen om je heen, naar hoe je je beweegt, naar hoe je jij bent. Ik kijk graag naar de manier waarop je rookt, wist je dat? Ik ken maar weinig mensen die mooi kunnen roken, maar jij bent er één van. Ik vind het fijn om te zien hoe je kettinkje beweegt als je je haren opnieuw vastmaakt. Ik hou van de manier waarop je zit. Eigenlijk hang je meer dan dat je zit. Je hangt onderuit, half op je onderrug. Je armen leunen steunend op de armleuningen van je stoel. Je benen sla je bij je enkels over elkaar. Soms sla je ze bij je knieën over elkaar in plaats van bij je enkels maar uiteindelijk zak je altijd onderuit en kies je voor je enkels. Waarschijnlijk krijg je van het bij je knieën over elkaar slaan, net als ik, last van slapende benen.
Ik vind het leuk om te zien hoe jij met één blik alles kan zeggen en zo de stilte kan behouden. Ik vind het net zo leuk of misschien wel nog leuker om te zien hoe je met één blik de stilte kan veroorzaken. Ik glimlach als ik zie hoe jij je sjaal om slaat. Ik voel een soort geluk als ik zie hoe je, net als ik, je handen samenvouwt en een beetje fronst als je met iemand in gesprek bent. Ik vind het fijn om naar je te kijken. En ik hoef je niet vast te houden. Ik hoef jouw hand niet in de mijne. Ik hoef je haren niet achter je oren te strijken. Ik hoef geen arm om je heen te slaan als je naast me staan, hoef mijn hand niet in je zij te leggen. Ik hoef mijn hand niet op jouw been te laten rusten. Ik hoef niets te doen. Het hoeft niet. Maar als je het wilt. Dan doe ik het graag.
