Joris

'Weetje mam, als ik zo lang slaap dan kan ik vliegen'

Ik keek naar hem. Zijn huid was bijna net zo wit als de lakens van zijn bed.

Zijn muur hing vol met vrolijk gekleurde kaarten.

Ze zijn altijd kaarten blijven sturen, ook tijdens de grote vakantie.

Zelfs toen zij al over gingen naar groep zes en hij hier bleef.

Ze waren er ook allemaal.

Ze hebben allemaal een witte veer neergelegd.

Met een briefje.

Omdat hij zo graag wilde vliegen.

Lize hield mijn hand vast toen ze alle slangetjes los maakte.

'Fijn he mam, dat Joris nu los is, nu kan hij echt vliegen.'

(Foto: Marieke Odekerken www.mariekeodekerken.nl )