Druppels vol niks

Ik kijk naar mijn dakraam en zie dat het droog is.
Alle druppels van even terug zijn weg.

Mijn moeder zou het zonde vinden als ze wist dat ik nu binnen zat.
Mijn vader zou zeggen dat de hond er nog uit moet.
Mijn zusje zou waarschijnlijk niks zeggen, afhankelijk van haar bui.

Ik zou zeggen dat ik het niet wist.
Ik weet het ook niet.
Misschien heb ik al genoeg genikst en is deze dag de laatste.

Naar buiten moet ik.
Lopen met de hond.
Hopen dat mijn hoofd leeg kan.
Leeg.
Helemaal niks.
Of in elk geval niet dat wat er nu in zit.

Ik kijk naar mijn dakraam en zie nieuwe druppels.
Het geeft niet.
Dan maar nat en leeg.

(foto: Marieke Odekerken, www.mariekeodekerken.nl )